MY SIĘ W DOMU NIE NUDZIMY

Wiele miesięcy zajęło Marcinowi, przygotowanie teoretyczne do tego przedsięwzięcia. Ja się gubiłam w gąszczu informacji.

Zależało Nam, aby pierwszy raz był udany.

Zobaczcie, co z tego wynikło.

Pierwsza grządka, tak to o nią chodziło (zbereźniki). To wyzwanie dla takich amatorów jak my, którzy oprócz pomidorów na balkonie w doniczkach i sałaty, koperku, natki pietruszki i szczypioru na parapecie w domu nie mieli kontaktu z pracami ziemnymi. Nie liczą kopania 20 centymetrową łopatką syna w piaskownicy. Ale to chyba się nie liczy :-).

A więc szczegóły: grządka ma wymiar 120 cm szerokości oraz 5 metrów długości. Przekopana rzędami do głębokości około 50 cm. Pierwszy rząd ziemi odrzucamy na kupkę na bok. Lecimy z drugim rzędem przekładamy ziemię warstwami do dołu w pierwszym rzędzie. Na dno idzie górna warstwa wraz z trawą położona do góry nogami na głębokość szpadla i widłami porozbijać bryłę. Kolejne 2 warstwy ziemi kładziemy do dołu na trawę. W ten sposób w drugim rzędzie powstaje dziura, którą uzupełniamy ziemią z trzeciego rzędu. Tak jak powyżej opisane i tak do końca. Ostatni rząd uzupełniamy ziemią wybraną z pierwszego rzędu. U nas nie obyło się bez problemów. Zabrakło ziemi i musieliśmy wykopać kolejny dół w dalszej części warzywnej. Grządka przekopana. Na górze mamy miękką, niezbitą ziemię idealną pod uprawę warzyw. Teraz planujemy obrzeża każdej grządki czymś obłożyć, żeby zielicho nie przerastało. Myślimy nad drewnianymi nadstawkami na palety albo krawężnikami betonowymi. Jeszcze dokładnie nie wiemy. Posiane w rządkach marchew, rzodkiewka, por, cebula na szczypior i pietruszka.